Weer Op Weg
Image default
Arizona Los Angeles-Los Angeles Verenigde Staten

Canyon de Chelly NM

Canyon wat? Dat was onze eerste reactie toen we deze canyon tegenkwamen bij het samenstellen van de reis. Na wat opzoekingswerk bleek hij interessant genoeg om er een tussenstop voor te voorzien.

[dropcap]A[/dropcap]rizona en ook Utah liggen eigenlijk bezaaid met canyons en veel ervan kan je ook bezoeken. Iedereen kent natuurlijk de Grand Canyon en in het beste geval ook Canyonlands maar dan stopt het vaak. Tijd dus om ook eens een totaal onbekende kloof aan te doen.

Canyon de Chelly maakt deel uit van de National Parks Service als National Monument maar toch ligt het beheer grotendeels in handen van de Navajo. Dat impliceert de nodige beperkingen. Je kan de canyon overal van bovenaf bekijken maar je mag er slechts op één plaats ook effectief in zonder begeleiding van een ranger of een Navajo-Indiaan aangezien een deel nog bewoond is. Daarnaast zijn er een aantal viewpoints met als bekendste die waar je zicht hebt op Spider Rock, een zogenaamde spire.

White House Trail

De enige trail die je kan doen zonder begeleiding is de White House Trail en die hebben we dan ook gedaan. Het is niet zo’n zware trail maar je moet toch helemaal de canyonwand afdalen naar de bodem, zo’n 180 meter lager, en daarna weer helemaal naar boven. Het keerpunt is een cliff dwelling, White House, zoals we er in Mesa Verde ook hebben gezien. Om de een of andere reden voelde deze wel authentieker aan, wetende dat aan de meeste houses in Mesa Verde gesleuteld is.

What goes down, must go up, alweer…

De wandeling naar White House is erg mooi. Vanaf de canyonrand heb je een mooi zicht over de vallei. Door de afdaling sta je er een half uur later ook echt in en dat levert weer andere beelden op. Beneden in de canyon kwamen we weer Navajo’s tegen die hun handgemaakte sieraden en potjes probeerden aan de man te brengen, zonder opdringerig te zijn. Dat zie je op wel meer plaatsen in Navajo-gebied, ook bij Monument Valley.

Lees verder onder de foto’s.

Anderhalf uur hebben we over de wandeling gedaan. Daarna reden we naar het verste punt in de canyon: Spider Rock Overlook. Van hier hadden we mooi zicht op Spider Rock, dé eyecatcher van Canyon de Chelly.

Daarna reden we weer terug naar het begin van de canyon en stopten we onderweg bij de overige viewpoints. Eén viewpoint hebben we gelaten voor wat het is omdat er een hond paradeerde op de parking. Geen idee of het een braaf beest was, we hebben het risico niet genomen. Even later wilden we stoppen om een foto te nemen van enkele wilde paarden die langs de weg stonden te grazen, maar de beesten apprecieerden dat niet, chargeerden en wij moesten er volle sleutel vandoor. Vreemd trouwens om ze helemaal in het wild te zien en niet rustig staan grazend achter een prikkeldraad.

Het was inmiddels kort na de middag toen we Chinle achter ons lieten. We gingen eerst nog wat bijtanken want je weet hier nooit wanneer je nog eens een levende ziel ziet. Direct buiten het stadje moesten we de klok een uur terugdraaien, want zoals gisteren geschreven wordt het zomeruur in Arizona niet toegepast behalve in Navajo-gebied.

De weg naar Holbrook, onze overnachtingsplaats, was weer zoals we het intussen gewend zijn: lang, recht en dwars door niemandsland. Zestig kilometer aan een stuk geen zijwegen of kruispunten, dan een kruispunt van highways en dan weer hetzelfde. Het blijft ongelooflijk. Onderweg raasden we aan zestig mijl per uur voorbij grazende koeien pal naast de highway, want ook die beesten lopen gewoon waar ze willen. Erg bizar allemaal.

Zandstorm en onweer

Omdat we een uur gewonnen hadden waren we al rond 15u in Holbrook en dus konden we al eens een kijkje gaan nemen in Petrified Forest NP, onze volgende halte. Het weer was intussen al helemaal anders dan eerder vandaag. De temperatuur was gezakt tot 68°F, zo’n 20°C, de hemel was compleet zwart geworden en er stak een stevige wind op, iets wat niet zo ongewoon is in dit deel van Arizona. Wanneer je Petrified Forest nadert betekent dat wel zandstormen, want het blijft woestijn. In de verte zagen we de gele wolken verschijnen en we hadden geen andere keuze dan erdoor te rijden. ‘Gelukkig’ regende het daarna behoorlijk hard waardoor het zand weer van de auto gespoeld werd.

Omdat het weer zo slecht was, besloten we in Petrified Forest eerst het Visitor Center te bezoeken en daarna naar wat viewpoints te rijden. Ondanks het slechte zicht waren we al onder de indruk en zijn we benieuwd naar morgen wanneer het zonnetje schijnt.

Onze mening

Canyon de Chelly is een belevenis, al is het maar omdat je helemaal ondergedompeld wordt in de leefwereld van de Navajo’s. Het voelt toch aan als een andere wereld. ‘Blanke’ Amerikanen kom je er zo goed als niet tegen. De canyon zelf is erg mooi. De rotsen hebben een rode kleur en de bodem is groen. Het deed me een beetje denken aan Zion NP maar dan in het klein. De wandeling naar White House is leuk en Spider Rock is echt de moeite waard. De viewpoints ertussen kunnen overgeslagen worden. Kortom, prima voor een goede halve dag, tenzij je Canyon del Muerto, de ‘zustercanyon’ van De Chelly ook nog wil doen.

Reageer

Deze website maakt gebruik van cookies. Indien je verder surft verklaar je je hiermee akkoord. Accepteren Lees meer

%d bloggers liken dit: